fbpx

Inspanningsfysiologie

In de trainingspraktijk houden we ons graag bezig met allerlei stoffen zoals hormonen en lactaat. Het geeft ons het idee dat we doelgericht bezig zijn en dat we onze trainingen kunnen onderbouwen. Die geruststelling is prettig, maar deze werkwijze is niet meer van deze tijd.

 

fysiologie

 

In onze opleidingen zijn studenten altijd verbaasd als ze vernemen dat lactaat niet zorgt voor verzuring en dat de rol van hormonen in training beperkt is tot enkele procenten van het resultaat. Specifiek stofgerichte inspanningen zoals lactaattolerantie-, groeihormoon- of IGF trainingen hebben geen enkele relatie met wat er daadwerkelijk in het lichaam gebeurt. Hormoonniveaus bereiken eigenlijk nooit niveau’s waarin ze daadwerkelijk voor een meetbaar effect zorgen. Het is een mooi verhaal, maar een mooi verhaal is niet hetzelfde als een solide onderbouwing. Het is theorie die in strijd is met de praktijk.

Als we het voorbeeld nemen van verzuring, dan zou dit moeten toenemen, naarmate de race vordert. Dit is echter in strijd met de praktijk, want het is niet ongewoon dat een duurloper, die helemaal volloopt en daarom steeds langzamer zou moeten lopen, juist in de laatste kilometers in tempo toeneemt. Als verzuring hier de beperkende factor was, dan was dit schier onmogelijk. Ook is het niet raar dat vermoeidheid wordt uitgesteld door de mond te spoelen met glucosewater. Er wordt dan geen brandstof toegevoegd en toch neemt het energieniveau toe. Het is duidelijk dat een fysiologische verklaring tekort schiet. Een moderne trainer kan daarom differentiëren tussen een fysiologische, neurologisch en een psychologische oorzaak en past zijn aanpak daar vervolgens op aan.

Conclusie
Fysiologie is nog steeds belangrijk, maar in de praktijk worden prestaties in veel gevallen beperkt door psychologische of door neurologische factoren, voordat de fysiologische grens wordt bereikt. Trainingen die gericht zijn op fysiologische biomarkers zoals IGF, lactaat, groeihormoon, etc. gaan volledig voorbij aan wat we weten over training. Verdiep je daarom in prestatiepsychologie en het onderhandelen met het centraal zenuwstelsel. Welkom in de 21 eeuw.

Bron: Chivo

Don’t Stop Here

More To Explore